Zespół Szkół Specjalnych nr 3 w USD w Krakowie

Zajęcia pozalekcyjne


Zabawy ruchowe z chustą animacyjną (KLANZA)

Chusta jest prostą, a zarazem intrygującą pomocą dydaktyczną. Przypomina kolorowy spadochron. Powstała poprzez zszycie kilku trójkątów z kawałków mocnego materiału w różnych kolorach.
Zabawa z chustą może przybierać różne formy, zawsze jednak dostarcza wielu wrażeń dzieciom. Może być wykorzystana w sali lub w plenerze, podczas pracy z każdą grupą wiekową.
Kolorowy i lekki „spadochron” pozwala organizować wiele zabaw integrujących grupę, ułatwia wzajemne poznawanie się, zapamiętanie imion oraz współdziałanie w zespole. Chustę można podrzucać, można się pod nią chować, można po niej toczyć różne przedmioty.

    Grupy zabaw:
  • zabawy ułatwiające wzajemne poznanie i integrację grupy,
  • ćwiczące współdziałanie,
  • ćwiczące refleks i spostrzegawczość,
  • ćwiczące zwinność i zręczność,
  • ćwiczące umiejętność rozpoznawania kolorów,
  • oparte na zgadywaniu.

Zajęcia z dużą, kolorową chustą przyciągają wzrok, wzbudzają zainteresowanie i ciekawość zarówno dzieci jak i dorosłych. Łączą wrażenia wzrokowe, dotykowe i ruchowe, wprowadzają radosny nastrój, odprężają. Odbywają się one na różnych oddziałach szpitalnych.

Zespół prowadzący:
Monika Bawół,
Monika Gieroń,
Anna Kuś,
Agata Śmietana.


Muzykoterapia

Zajęcia z muzykoterapii odbywają się w korelacji z zajęciami z bajkoterapii, są przeprowadzane na różnych oddziałach.
Muzyka - jak żadna ze sztuk pięknych, jest głęboko związana z życiem dzieci, naszych pacjentów. Poza funkcją estetyczną pełni szereg ważnych funkcji w terapii dziecka hospitalizowanego, jak odprężenie, relaksacja, rozwijanie potencjału twórczego, pamięci, wrażliwości muzycznej. Zajęcia z muzykoterapii pozwalają dzieciom przezwyciężyć lęk, nieśmiałość, strach, apatię, przygnębienie.
Doceniając walory muzykoterapii i dążąc do wykorzystania licznych możliwości z nią związanych prowadzimy na oddziałach zajęcia z uwzględnieniem metod C. Orffa, E.J. Dalcroze'a, i Z. Kodalya.

    Dzięki takim formom, jak:
  • improwizacje instrumentalne,
  • zabawy i ćwiczenia rytmiczne,
  • integracja ruchu i śpiewu,
  • tworzenie muzyki.

Uczniowie - pacjenci, wyrażają siebie, poznają własne możliwości, zapominają na chwilę o chorobie i cierpieniu.
Centralne miejsce zajmuje gra na prostych instrumentach perkusyjnych.
Zajęcia są atrakcyjne dla dzieci ze względu na dużą ilość instrumentów, takich jak: drewienka akustyczne, bębenki, bębny afrykańskie, triangle, dzwonki, marakasy, kastaniety, tuby, tarki, talerze, pudełka akustyczne.
Ponadto prezentowane są niespotykane instrumenty, jak: afrykański bęben deszczowy, australijskie i greckie bębenki z różnego rodzaju skór. Przeprowadzane są konkursy muzyczne, dialogi muzyczne z użyciem instrumentów, nauka piosenek.
W celu wyciszenia, wprowadzana jest bajkoterapia, wspólne czytanie przyczynia się do zacieśniania więzi między pacjentami i nauczycielami.
Pracujemy z odpowiednią literaturą dziecięcą, głównie autorstwa Doroty Niewoli. Dzieci na zajęciach z muzykoterapii zamieniają się w multiinstrumentalistów, „grają” na instrumentach, słuchając dyrygenta i profesjonalnych podkładów muzycznych z repertuaru klasycznych kompozytorów (W. Mozart, J. Strauss).
Dzięki tym zajęciom uczniowie - pacjenci, nawiązują kontakt niewerbalny za pośrednictwem dźwięku, poznają pojęcia muzyczne, instrumenty, melodie, piosenki.
Eliminują stres, mają poczucie odprężenia, szansę na aktywność, która nie sprawia trudności, lecz daje radość, uśmiech, zabawę.
Podczas zajęć dominuje nastrój zabawy, przyjemności, integracji, oraz pełna aktywizacja dzieci i rodziców.